Het schilderij “De Jonge Dichter Rumi” van Skip Noah laat een jonge Rumi zien (zonder witte baard) die een gedicht schrijft. Het schilderij is een visuele beschrijving van loutering. Met een pauwenveer in de hand de inkt van het papier vloeiend, gooit hij een inktpot om als het gewicht van de emotie van wat hij juist heeft geschreven hem doet bezwijken in creatieve uitputting, terwijl vanuit zijn hart bloed op de groene tafel stroomt. Twee jonge vogels vliegen naar binnen door zijn open raam en brengen hem bloemen. Deze gevleugelde muzen brengen hem ook inspiratie, metaforisch uitgedrukt in deze bloemengeschenken.

Gedicht van Jalal ad-Din Muhammad Rumi (1207- 1273 AD)

Er is een innerlijk bewustzijn dat weet wanneer we  impulsief reageren

En wanneer we de kracht van bewust kiezen gebruiken

Het kent het verschil tussen woede en gecontroleerde boosheid,

Of we vol zitten of nog honger hebben.

Het kent het onderscheid tussen geel en rood, klein en groot, bitter en zoet,

drek en de geur van een roos, het gevoel van een muur of van een boom

Het beoordeelt het effect van een te heet bad

of een bad met de perfecte temperatuur.

Het innerlijk weten dat onze gevoelens interpreteert,

is ook in staat de stroom van keuzes te sturen.

Des te vaker je zegt dat je dat morgen zult doen,

des te meer bewijst het dat meesterschap bestaat.

De Koran staat vol met overtuigingen.

Zoek je toevlucht bij de dageraad….

Luister met begrip….

Zulke woorden worden niet tegen de muur gezegd.

Ze zijn voor jou en jouw grootse capaciteit om te kiezen.

De roep om te vechten is niet voor degenen met gebroken

benen of trillende handen.

De geniale gastheer/vrouw nodigt de gast binnen, zeggende:

Kom alsjeblieft naar mijn deur zonder je hond en kom vriendelijk

dichterbij zodat mijn hond niet aanvalt. Laat je tekorten achter.

Bezoek de gastheer/vrouw in alle nederigheid.

Je hebt de keuze om dat wel of niet te doen,

te weten wat je doet of te ontkennen wat je weet.

Tijdens de Ramadan vastenmaand , als er gegeten wordt voor de dageraad

en vervolgens pas nadat de zon is ondergegaan, staan sommige mensen laat op

en ontbijten toch nog ook al is het volledig licht buiten.

Zij keren zich naar het westen met een vluchtige blik.

Het is nog niet echt ochtend.

Er is een gulzigheid die je laat weg kijken van de rijzende zon.

Het is jouw keuze die licht blokkeert, niets anders.

(Masnavi V, 3021-3038, 3054-3057)